Suriname week 3: Foodfoodfoodfoodfood

’t Is weer zondag, tijd voor blogpost 3! Ik kan nu met zekerheid zeggen dat ik echt gewend ben aan het leven in Suriname. Ik kijk heel erg uit naar de thuiskomst, maar ik weet ook al dat ik dit land enorm ga missen. Ik kom steeds beter overeen met mijn collega’s op SRS en voel me echt een deel van het team nu. Hoewel het best een rustige week was op vlak van reportages heb ik écht veel gewerkt. Ik maakte deze week ook mijn eerste eigen reportage! Super fijn, zeker als je er goeie reacties op krijgt. Mijn stagementor laat me ook volledig vrij, hij zegt steeds ‘ik weet wat je kan’, dus dat is echt een geruststelling en daardoor laat ik me af en toe gaan in m’n werk.

IMG_9684

De taxiservice 1660 heeft een super handige app: daarmee kan je een taxi bestellen en perfect volgen waar jouw taxi zich bevindt. Ook kan je zo voor een vriendin die geen wifi heeft een taxi bestellen, en zien wanneer ze is opgepikt! Echt een hele slimme zet van 1660.

IMG_9703

Op maandag deed ik samen met Jana yogales. Heel fijn, ontspannend en perfect om een dag mee af te sluiten. In Jana’s huisje zit een superlieve kat, Boots, die m’n hart gestolen heeft. Kijk nu zelf, wat een schatje!!

IMG_9710

Ik haalde deze week ook voor het eerst bami bij een Javaans kraampje. Met uitjes, kip, kousenband en wat komkommer. Superlekker, maar vragen naar peper was een kleine fout. ZO PIKANT! Ik heb er drie kwartier over gedaan om het op te krijgen en heb een liter water bij m’n eten moeten drinken. Lesje geleerd 🙂

Op donderdag was een collega jarig, en de traditie is hier dat die persoon trakteert op eten. Dit was kip met rijst en bruine bonen! Bij de bruine bonen zat ook nog rookworst. Ik ben normaal geen fan van rijst, maar hier is alles zo lekker dat ik de rijst er graag bijneem. En dit was gelukkig niet te pikant!

IMG_9730[1]

Op zaterdag namen ik en Jana voor het eerst de bus. Die stoppen overal waar je wilt, hebben elk een ongeveer vaste route en kosten 1,25 SRD  (ongeveer 30 eurocent!), hoe ver je ook gaat. Heel handig, je moet er enkel luide muziek, plakkerige mensen en soms een zere kont bijnemen.

We namen de bus naar Waterkant, in hartje Paramaribo, het échte centrum. Daar gingen we naar de markt om ingrediënten voor eten te gaan halen. Het was de eerste keer dat ik echt naar het centrum ging, en het verschil met waar ik woon is enorm. De mensen zijn er brutaler en je voelt je als meisje echt niet op je gemak. Maar het is wel een hele gezellige plek om rond te wandelen en inkopen te doen!

Vandaag is dus zondag, en morgen is het hier chinees nieuwjaar, een officiële feestdag in Suriname wegens de grote chinese gemeenschap die hier woont. Dat betekent dus een extra dagje weekend, superfijn! Bedankt voor het lezen en tot over een week!

 

Advertenties

4 gedachtes over “Suriname week 3: Foodfoodfoodfoodfood

  1. In Van Dale opgezocht wat kousenband is. Het zijn dus lange, dunne peulen die als groente gegeten worden. Ook zag ik dat de Orde van de Kouseband (sic), de hoogste Engelse ridderorde, als teken een blauwfluwelen kousenband heeft met het opschrift ‘Hon(n)i soit qui mal y pense’.Die uitdrukking kende ik, maar ik wist niet waar ze vandaan kwam. Een mens is nooit te oud om te leren.

    Like

  2. Woow wat een avontuur daar! Ik heb eens je blogs over Suriname vanaf dag 1 gelezen en ben echt onder de indruk! Je doet dat super! 😀 Vele groetjes vanuit het regenachtige België 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s