Suriname week 7: Ik wil niet weg

Happy Sunday! Week 7 zit er bijna op! Ik heb niet veel foto’s deze week, omdat ik elke dag op stap was voor items. Dat was wel echt fijn, eens een drukkere week met veel werk! Al mijn items die ik deze week maakte kan je weer op mijn soundcloupagina beluisteren.

IMG_0248IMG_0246

Op maandag ging ik naar de opening van het kinderboekenfestival om daarvan verslag uit te brengen, maar daar heb ik geen foto’s van gemaakt. Op dinsdag ging ik naar de Anton de Kom universiteit, waar minister Pengel van Onderwijs (de kale man op de foto hierboven) en de directeur van de universiteit een samenwerkingscontract ondertekenden met de Chinese ambassade van Suriname om een Confucius school op te richten, waar studenten de Chinese taal kunnen leren.

Op woensdag ging ik naar een persconferentie van het mannenkoor Maranatha, maar ook daar nam ik geen foto’s. Op donderdag dan ging ik naar een basisschool, waar Gerda Bijlhout een verhaal kwam voorlezen aan de kinderen. Haar voorleesorganisatie werkt met kinderen om hen meer taalvaardigheid aan te leren door middel van voorleesverhalen. Een heel interessant project, het verslag vindt je op mijn soundcloud!

IMG_0260

Iemand jarig, dat betekent: FOOD! Voor ik naar Suriname kwam was ik nooit echt een fan van rijst (vraag maar aan mijn mama), maar hier begin ik het echt graag te eten. Ik heb er zelfs vaak zin in! Dit was haring met rijst en een soort groente die ik niet ken. Superlekker, maar ook héél zout!

Om één of andere reden krijg je van kleine flesjes Fanta hier een oranje tong. Van middelgrote of grote niet, enkel de hele kleintjes geven kleur af. Bizar, toch?!

IMG_0266

SAOTO <3! Hier had ik al weken zin in, en vrijdag ging ik dan met collega Clyde even tijdens het werk op stap om het te gaan halen. ZO. LEKKER. (En ja, ik ben er mij van bewust dat het merendeel van mijn blogposts altijd uit eten bestaat, maar het is dan ook ZO LEKKER HIER!)

Dit was de blogpost van week 7! De laatste week gaat in, en ik ben er echt verdrietig om.. Doorheen de weken ben ik tot over mijn oren verliefd geworden op dit land, zijn gastvrijheid, zijn mensen, zijn ‘no stress’-attitude en zijn heerlijke weer. Nog een weekje genieten, en dan weer terug naar het Belgenland. Maar dit is niet het einde van mijn Surinaams avontuur.. Ik heb plannen!

Bedankt voor het lezen, en tot volgende week voor de laatste blogpost!

 

Advertenties

4 gedachtes over “Suriname week 7: Ik wil niet weg

  1. Ha, Anneleen, lees ik hier voorlezen in scholen om de kinderen taalvaardig te maken? Dat is exact wat ik doe in de Sint-Jansschool. Hier is het nodig omdat er zoveel allochtone kinderen zijn. In het begin van het schooljaar zitten veel kinderen weg te dromen, want ze kennen de taal weinig of niet. Je ziet ze geleidelijk openbloeien en tegen eind mei genieten ze van de verhalen. Vorige week kwam Aysha, die tot nog toe heel timide in haar stoeltje had gezeten met een knuffeltje in haar armen, heel enthousiast naar me toe met een heel verhaal. Ik verstond er geen woord van (de juf ook niet), maar het feit dat ze vertelt, zegt me dat ze zich goed in haar velletje voelt. Mijn systeem bij een onbegrijpelijk verhaal is antwoorden met mmm en ha en oh in alle mogelijke toonaarden. Dus: hier in Leuven kan je ook eens komen interviewen hé.
    Ik moet altijd lachen met je verhalen over het lekkere eten, want als ik naar de foto’s kijk, dan is het altijd met een bedenkelijke blik. Die groente die op spinazie lijkt, was dat soms moambe? Als het je smaakt, dan moet je er nog volop van genieten, want binnenkort staat hier waarschijnlijk stoofvlees met frietjes voor je neus. Vreselijk, toch? Lieve groet.

    Like

    1. Zo’n fijn project! Daar maar ik zeker en vast graag een reportage van in België ^^ Ja hoor, het eten is verrukkelijk! Toegegeven, het ziet er niet fantastisch uit, maar het is heeeeerlijk. Echt waar!

      Like

  2. Dag Anneleen,

    Ik stond heel wat achter met het lezen van je blogs.
    Het gaat je daar zeer goed zo te zien. Ben je nog niet verdikt van al dat eten??
    No stress, ik kan er enkel van dromen. Bij ons ligt de lat zo hoog.
    Maar misschien ligt dat ook aan het warme klimaat ginder.

    Intussen zijn nonkel Peter en ik tijdens de krokusvakantie naar Amsterdam gegaan en in de wijk “de Pijp en oost” zijn we ook wat Surinaamse restaurantjes tegengekomen.
    Deze wijk is de ietwat armere maar zeer multiculturele volkse buurt van Amsterdam.
    Andre Hazes heeft er zijn standbeeld.

    Ben jij al in Amsterdam geweest?
    Wij bezochten er o.a. het van Gogh-museum, een echte aanrader en pikten een concertje mee in het concertgebouw. Grote baas van het concertgebouw-orkest (niet de dirigent) is Jan Raes, broer van sportjournalist Frank Raes.

    Op paaszondag nodig jullie allen uit voor een etentje bij ons (geen Surinaams echter). Eva, Maarten en Jolien zullen er wel niet bij zijn. Eva en Maarten zijn een lang weekend naar Nice en je zus had afgesproken met vriendinnen.

    Beste Anneleen, geniet nog extra van de laatste weken of week en tot binnenkort.

    x
    Tante Hilde

    Like

    1. Hallo tante Hilde! Het gaat me hier inderdaad heel goed, ik geniet met volle teugen! Er is ondertussen toch wel een kilootje of twee bijgekomen denkik, gelukkig heb ik niet de aanleg om snel dik te worden (dat zit in de familie he)! Ik ben al in Amsterdam geweest, één dagje, maar daar heb ik toen vooral geshopt en niet veel van de culturele plekjes gezien. Dat moet ik toch echt eens doen, want het klinkt heel leuk! I
      k kom heel graag mee naar het paasetentje!
      Veel liefs, en tot binnekort! xx

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s