Suriname week 8: Switi Sranan…

Happy Sunday! Nou, voor mij een iets minder happy sunday.. Het is onze laatste volle dag in Suriname vandaag! Morgen om 19u30 stijgen we op richting Schiphol. In de voormiddag ga ik nog even langs op SRS, want de collega’s hebben nog een kado voor me.. ik weet nu al dat ik ga huilen! Anyway, ik laat je zien wat ik deze week deed!

Op maandag ging ik naar een persconferentie i.v.m. de overhandiging van sportmateriaal aan verschillende scholen en sportverenigingen in Suriname. Vaak moeten de verenigingen zelf hun materiaal bekostigen, maar dit keer kregen ze een ‘traktatie’. Mijn verslag hierover kan je hier beluisteren.

Op woensdag ging ik naar de opening van een educatief project op een basisschool i.v.m. Earth Hour. Op 17 maart doen we weer allemaal de lichten een uurtje uit, maar het WWF en UNICEF deden dit jaar iets extra. Wat precies, kan je hier te weten komen.

IMG_0299
Ook Simon (radio 10) en Robyn (Apintie) maakten hier verslag van. Happy stagiaires!
IMG_0298
De leerlingen van de basisschool dragen een nog lichte aardbol. De bedoeling is dus dat wij, volwassenen, deze aarde zo licht mogelijk laten, zodat onze kinderen ze nog kunnen dragen…
IMG_0312
Met Michael, de cameraman waarmee Robyn vaak op pad ging, en die me meerdere keren een lift gaf naar een item. I’ll miss you, Mike!

Op vrijdag ging ik naar een persconferentie over de opening van de tentoonstelling ‘I Recycle I’, waarbij ex-verslaafden en ex-daklozen kunstwerken maakten met afvalmateriaal. De naam ‘I Recycle I’ staat voor het recycleren van de afvalmaterialen, maar ook voor het ‘recycleren’ van hun eigenwaarde. Dit project helpt hen zich opnieuw te integreren in de maatschappij, en hen te doen inzien wat ze waard zijn. Ik vond het zo’n mooi project, mijn verslag beluister je hier.

IMG_0330
Een van de kunstwerkjes gemaakt met afvalmateriaal

IMG_0327

IMG_0328
De ex-daklozen maakten ook een hele speeltuin compleet uit afvalmateriaal. Ik was er echt van onder de indruk!

Op vrijdag kwam ook het trakteren van de collega’s en hen bedankjes geven voor de superfijne stage. Ik kreeg knuffels, lieve woorden en werd helemaal verwend. Ik voel me echt een deel van de SRS familie!

IMG_0302

Dit Surinaamse avontuur zit er spijtig genoeg op. Maar zoals ik al in mijn vorige blogpost zei, dit is niet het einde. Ik ga terug naar mijn thuisland, mijn familie en vrienden, en daarna kom ik terug naar dit fantastische land met zijn mooie zonsondergangen, heerlijke weer en geweldige mentaliteit. Deze twee maanden hebben me veranderd, op de beste manier ooit. Switi Sranan*, I’ll be back.

Bedankt voor het volgen van mijn Surinaamse avontuur, en tot de volgende!

*Surinaams voor ‘heerlijk Suriname’

Suriname week 7: Ik wil niet weg

Happy Sunday! Week 7 zit er bijna op! Ik heb niet veel foto’s deze week, omdat ik elke dag op stap was voor items. Dat was wel echt fijn, eens een drukkere week met veel werk! Al mijn items die ik deze week maakte kan je weer op mijn soundcloupagina beluisteren.

IMG_0248IMG_0246

Op maandag ging ik naar de opening van het kinderboekenfestival om daarvan verslag uit te brengen, maar daar heb ik geen foto’s van gemaakt. Op dinsdag ging ik naar de Anton de Kom universiteit, waar minister Pengel van Onderwijs (de kale man op de foto hierboven) en de directeur van de universiteit een samenwerkingscontract ondertekenden met de Chinese ambassade van Suriname om een Confucius school op te richten, waar studenten de Chinese taal kunnen leren.

Op woensdag ging ik naar een persconferentie van het mannenkoor Maranatha, maar ook daar nam ik geen foto’s. Op donderdag dan ging ik naar een basisschool, waar Gerda Bijlhout een verhaal kwam voorlezen aan de kinderen. Haar voorleesorganisatie werkt met kinderen om hen meer taalvaardigheid aan te leren door middel van voorleesverhalen. Een heel interessant project, het verslag vindt je op mijn soundcloud!

IMG_0260

Iemand jarig, dat betekent: FOOD! Voor ik naar Suriname kwam was ik nooit echt een fan van rijst (vraag maar aan mijn mama), maar hier begin ik het echt graag te eten. Ik heb er zelfs vaak zin in! Dit was haring met rijst en een soort groente die ik niet ken. Superlekker, maar ook héél zout!

Om één of andere reden krijg je van kleine flesjes Fanta hier een oranje tong. Van middelgrote of grote niet, enkel de hele kleintjes geven kleur af. Bizar, toch?!

IMG_0266

SAOTO <3! Hier had ik al weken zin in, en vrijdag ging ik dan met collega Clyde even tijdens het werk op stap om het te gaan halen. ZO. LEKKER. (En ja, ik ben er mij van bewust dat het merendeel van mijn blogposts altijd uit eten bestaat, maar het is dan ook ZO LEKKER HIER!)

Dit was de blogpost van week 7! De laatste week gaat in, en ik ben er echt verdrietig om.. Doorheen de weken ben ik tot over mijn oren verliefd geworden op dit land, zijn gastvrijheid, zijn mensen, zijn ‘no stress’-attitude en zijn heerlijke weer. Nog een weekje genieten, en dan weer terug naar het Belgenland. Maar dit is niet het einde van mijn Surinaams avontuur.. Ik heb plannen!

Bedankt voor het lezen, en tot volgende week voor de laatste blogpost!

 

Suriname week 6: Officieel verslaafd aan Surinaams food

Happy Sunday! Hier in Suriname is het lekker zonnig op dit moment, na een week vol regen een fijne verandering. Ook al zitten we op dit moment in de Kleine Droge Tijd, de klimaatverandering laat ook hier zijn invloed merken!

Op maandag kwam de kleine puppy Lucy mee naar het werk, omdat ik haar niet alleen durfde te laten. Gelukkig deed niemand op het werk er moeilijk over, ze had het best naar haar zin in haar doosje aan mijn bureau! Ondertussen heeft ze gelukkig een nieuw baasje gevonden, op dinsdagavond ging ze mee naar huis met mijn collega Maikel, waar ze twee andere honden als gezelschap krijgt. Ik ben blij dat ik voor haar een goeie nieuwe thuis heb gevonden, Suriname telt al veel te veel straathonden!

Op dinsdag kookte collega Clyde op het werk (daar had hij zin in, dat gebeurt hier wel vaker in Suriname), en hij maakte Snert, een super lekkere erwtensoep met veel groenten en kip in. Ik schrok me rot toen ik opeens een kippenpoot eruit viste! Volgens Maikel een heel lekker stukje vlees, maar ik heb het toch niet opgegeten. Ik krijg al kippenvel als ik naar de foto kijk!

IMG_0151

Op woensdag ging ik naar de ondertekening van de Gedragsverklaring van STIVASur en een aantal alcoholbedrijven in Suriname. STIVASur staat voor Stichting Verantwoord Alcoholgebruik in Suriname, en werd opgericht door een aantal alcoholbedrijven met als doel door gerichte reclame en andere acties het alcoholgebruik in Suriname onder controle te houden. Suriname volgt hiermee Nederland, die zelf ook een STIVA heeft. Als je er meer over wil weten kan je hier mijn reportage beluisteren!

IMG_0152

Toen ik op woensdag terug kwam van het item waren drie collega’s deze slang buiten aan het dood maken. Het was een gifslang die zich in de serverkamer (met alle belangrijke apparatuur) had verschanst. Blijkbaar komt het in Suriname vaker voor, maar dit was de eerste (en hopelijk de laatste) slang die ik ben tegengekomen.

Donderdag was het Dag van de Revolutie, en dus een vrije dag. Spijtig genoeg kennen ze in Suriname niet echt het fenomeen van ‘de brug maken’, dus op vrijdag moesten we gewoon weer gaan werken.

IMG_0156

Om even de slechte economische situatie van Suriname te illustreren: hetzelfde potje oploskoffie kostte vijf weken later 1,25 SRD (ongeveer 30 eurocent) meer. En ondertussen houden de politici hier zich rustig verder bezig met het aanklagen van het parlement in de rechtbank. Nou ja…

IMG_0191

Op vrijdag trakteerde weer een collega op eten: Dit keer bami met kip en groentjes. Ik betrap mezelf erop dat ik steeds meer zin krijg in Surinaams eten. Lekkere bami, saoto, bara of roti.. hmmmmmmmmm. Wees er maar zeker van dat ik die receptjes in België uitprobeer!

Zo, deze week had ik weer wat meer te vertellen. Ik kan niet geloven dat de laatste twee weken van dit Surinaamse avontuur al ingaan! Ik heb er echt een dubbel gevoel bij, ik wil terug naar de mensen waar ik van hou, maar ik ga de levensstijl (en het eten) hier ook echt missen. All good things must come to an end.. 

Bedankt voor het lezen, en tot volgende week!

Suriname week 5

Oke, ik geef het toe: ik had écht geen inspiratie meer voor een titel voor deze blogpost. Daarom dus gewoon ‘Suriname week 5’! Kort en bondig, me dunkt 🙂

Het was weer een weekje hetzelfde: werken, wat chillen, naar de film gaan, een evenement meepikken en er verslag over doen enzovoort. Op dat vlak heb ik echt niks nieuws meer te vertellen! Op maandagavond ging ik wel samen met Jana naar het huis van twee transgender vrouwen op voorgesprek voor een interview deze week (voor onze bachelorproef). Het was heel interessant om hun verhalen te horen!

De rest van de week verliep normaal: gewoon werken. Ik heb serieus getwijfeld of ik wel een blogpost zou schrijven omdat ik eigenlijk helemaal niet zoveel te vertellen heb. Maar goed, ik had me voorgenomen elke week te schrijven, dus hou ik me eraan!

Op zaterdagavond gingen ik en Robyn (mijn huisgenote) naar de film, dat is echt ons favoriete uitje geworden hier in Suriname. Gezellig en fijn, maar je bent toch niet te lang weg!

Op zondag werd ik wakker door luid geblaf en gejank van honden. Ik keek door het raam, en zag dat onze drie terreinhonden een kleine puppy aan het aanvallen waren. Ik ging dus snel naar buiten, en daar zat de meest schattige puppy die ik ooit heb gezien. Helemaal bang en super mager. Ik besloot het dus maar mee naar huis te nemen en ervoor te zorgen tot ik iemand vond die haar kon adopteren! In de supermarkt bij mij in de buurt hebben ze haar ‘Lucy’ gedoopt, en dat vind ik een hele fijne naam, dus dat is het gebleven!

Mijn excuses voor de overdaad aan foto’s, maar ze is ZO VERDOMD SCHATTIG! Ik heb haar vandaag mee naar het werk omdat ik haar niet alleen durfde te laten. En gelukkig heeft ze al een nieuwe thuis gevonden! Morgen gaat ze mee met Maikel, een van mijn collega’s hier op SRS. Ik ben blij dat ze een goeie thuis zal krijgen!

Dit was het weer voor deze week, sorry dat de blogpost een dagje te laat kwam! Bedankt voor het lezen en tot volgende week!

Suriname week 4: Verdomde zikamug…

Over exact een maand vertrek ik weer terug naar het Belgenland! We zitten in de helft van de stage, en het lijkt gewoon steeds sneller te gaan. Gelukkig is het nog altijd even fijn!

Het was deze week op werkvlak een hele rustige week. Maandag was een vrije dag (Chinees nieuwjaar), dus veel meer dan lezen en series kijken hebben we niet gedaan. Dinsdag begon het werk dan terug op dezelfde manier: Nieuws maken, nieuws maken, nieuws maken. Op donderdag had ik toch maar besloten om naar de opening van een beurs over innovatie in het basisonderwijs te gaan, en dat was heel fijn! De minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur Robert Peneux mocht de beurs openenen, en er kwam ook een indische professor wat meer uitleg geven over hoe die innovatie precies in z’n werk ging. Ik maakte er een heel leuk item van voor in het nieuws, dat je ook hier kan beluisteren!

Op woensdag en donderdag voelde ik me niet echt lekker, ik was heel moe en wat grieperig. Ik dacht er verder niet echt over na, maar vrijdagochtend stond ik opeens op met een knalrood gezicht. Ik dacht dat ik verbrand was, maar toen die roodheid zich verspreidde naar mijn armen en buik bleek dat ook niet waar te zijn: huiduitslag. Shit, een allergische reactie aan iets misschien? Ik voelde me verder oke, dus ik ging gewoon naar het werk, maar daar zei Juanita meteen: ‘Je hebt zika!’. Lap. Naar de dokter dus maar, en ja hoor, zika. De nieuwste ziekte die voor vervormde schedels bij baby’s zorgt en waar je hier elke dag mee om je oren wordt geslagen. Ik heb al ondervonden dat er in Europa niet zoveel over bekend is, dus als je wat meer informatie wilt, klik dan hier. Van de dokter ging het dan weer naar huis met een voorschrift voor medicijnen (enkel om de symptomen te behandelen, want er bestaat geen remedie tegen zika), en daar viel ik voor drie uur in slaap. De rest van de dag voelde ik me redelijk oke, dus ik dacht dat ik van het ergste gespaard ging blijven. De uitslag was ondertussen naar mijn hele lichaam verspreid, maar de jeuk viel al bij al wel mee.

IMG_9884
Hoe mijn hele lijf er op vrijdag uitzag door de zika #sexyashell

Maar ik had te vroeg gejuicht: toen ik in de nacht van vrijdag op zaterdag opstond om naar het toilet te gaan kreeg ik opeens een wel héél lage bloeddruk. Ik zag overal zwarte vlekken, was helemaal duizelig, viel tegen de muur en raakte in paniek. Ik strompelde op de tast terug naar mijn bed en toen ik eenmaal neerlag kwam langzaamaan mijn zicht (en mijn bloeddruk) terug. Ik viel weer in slaap, en de ochtend erna was ik nog steeds zwakjes, maar ik kon tenminste al rechtstaan. De uitslag was ook al fel verminderd, alleen was er toen een nieuw symptoom bijgekomen: gewrichtspijn! Het is nu zondag, en mijn polsen, vingers en enkels voelen nog steeds aan alsof ik veel te veel sport heb gedaan. Maar dat is helemaal niet zo erg, inmiddels voel ik me weer bijna helemaal de oude. Morgen kan ik dus normaal gezien weer gewoon gaan werken!

Het was een rare, bewogen week, maar ach, dan hebben we dit ook weer ‘ns meegemaakt. Hopelijk volgende week wat vrolijker nieuws! Bedankt voor het lezen!

 

Suriname week 3: Foodfoodfoodfoodfood

’t Is weer zondag, tijd voor blogpost 3! Ik kan nu met zekerheid zeggen dat ik echt gewend ben aan het leven in Suriname. Ik kijk heel erg uit naar de thuiskomst, maar ik weet ook al dat ik dit land enorm ga missen. Ik kom steeds beter overeen met mijn collega’s op SRS en voel me echt een deel van het team nu. Hoewel het best een rustige week was op vlak van reportages heb ik écht veel gewerkt. Ik maakte deze week ook mijn eerste eigen reportage! Super fijn, zeker als je er goeie reacties op krijgt. Mijn stagementor laat me ook volledig vrij, hij zegt steeds ‘ik weet wat je kan’, dus dat is echt een geruststelling en daardoor laat ik me af en toe gaan in m’n werk.

IMG_9684

De taxiservice 1660 heeft een super handige app: daarmee kan je een taxi bestellen en perfect volgen waar jouw taxi zich bevindt. Ook kan je zo voor een vriendin die geen wifi heeft een taxi bestellen, en zien wanneer ze is opgepikt! Echt een hele slimme zet van 1660.

IMG_9703

Op maandag deed ik samen met Jana yogales. Heel fijn, ontspannend en perfect om een dag mee af te sluiten. In Jana’s huisje zit een superlieve kat, Boots, die m’n hart gestolen heeft. Kijk nu zelf, wat een schatje!!

IMG_9710

Ik haalde deze week ook voor het eerst bami bij een Javaans kraampje. Met uitjes, kip, kousenband en wat komkommer. Superlekker, maar vragen naar peper was een kleine fout. ZO PIKANT! Ik heb er drie kwartier over gedaan om het op te krijgen en heb een liter water bij m’n eten moeten drinken. Lesje geleerd 🙂

Op donderdag was een collega jarig, en de traditie is hier dat die persoon trakteert op eten. Dit was kip met rijst en bruine bonen! Bij de bruine bonen zat ook nog rookworst. Ik ben normaal geen fan van rijst, maar hier is alles zo lekker dat ik de rijst er graag bijneem. En dit was gelukkig niet te pikant!

IMG_9730[1]

Op zaterdag namen ik en Jana voor het eerst de bus. Die stoppen overal waar je wilt, hebben elk een ongeveer vaste route en kosten 1,25 SRD  (ongeveer 30 eurocent!), hoe ver je ook gaat. Heel handig, je moet er enkel luide muziek, plakkerige mensen en soms een zere kont bijnemen.

We namen de bus naar Waterkant, in hartje Paramaribo, het échte centrum. Daar gingen we naar de markt om ingrediënten voor eten te gaan halen. Het was de eerste keer dat ik echt naar het centrum ging, en het verschil met waar ik woon is enorm. De mensen zijn er brutaler en je voelt je als meisje echt niet op je gemak. Maar het is wel een hele gezellige plek om rond te wandelen en inkopen te doen!

Vandaag is dus zondag, en morgen is het hier chinees nieuwjaar, een officiële feestdag in Suriname wegens de grote chinese gemeenschap die hier woont. Dat betekent dus een extra dagje weekend, superfijn! Bedankt voor het lezen en tot over een week!

 

Suriname week 2: Dogs, food and politics

Al 1/4 van ons Surinaams avontuur is voorbij. Het gaat een klein beetje te snel naar mijn zin! Nu ik over de cultuurschok ben, begin ik echt verliefd te worden op dit land, z’n mensen en z’n cultuur. It’s starting to feel like a second home! Op mijn stage bij SRS zijn de mensen ook gewoon zo gastvrij en vriendelijk, iedereen noemt me ‘gudu’ (schatje in het Surinaams) en ik voel me echt een deel van het team. Het enige wat niet snel went is de hitte, ik val meestal om 21u al in slaap gewoon omdat het zo warm is. Ook die verdomde muggen ben ik nog niet gewoon: mijn enkels stonden deze week helemaal vol met dikke, gezwollen, jeukende en stekende muggenbeten. Allergische reacties! Gelukkig heb ik de juiste zalf mee en slaap ik nu onder een klamboe, wat wonderen doet.

Op stagevlak was het een rustige week: Buiten maandag en vrijdag ben ik heel de tijd op de nieuwsdienst geweest en heb ik nieuws gemaakt, reportages gemonteerd en dingen ingesproken. Op maandag ging ik voor het eerst naar de Nationale Assemblee (het parlement), waar een openbare vergadering plaatsvond. Best interessant, maar ook een beetje saai: Politiekers die voor hun eigen winkel spreken en ervan overtuigd zijn dat zij de waarheid hebben en schreeuwen naar iedereen die het er niet mee eens is, is nogal irritant om vol te houden zo’n 3 uur lang. In elk geval weet ik nu heel veel over de Surinaamse politiek, veel meer dan ik ooit had kunnen leren uit een boek over Suriname!

IMG_9478
Spannend!
IMG_9479
Like a real journalist…
IMG_9480
De parlementsleden in DNA

Vrijdag ging ik opnieuw naar DNA, dit keer om de voorzitter van het parlement live te gaan interviewen. Er worden een paar vuile politieke spelletjes gespeeld in dit land die de begrotingsonderhandelingen op het spel zetten. Echt jammer, want dit land heeft dringend nood aan economische hulp!

IMG_9546

Op donderdag was een dame van de administratie op SRS jarig en ze trakteerde op zelfgemaakte Roti. Superlekker (en pikant)! De Surinamers sure like their food 😉

Met al dat Surinaamse eten had ik wel écht zin om zelf eens te koken: Ziehier mijn twee creaties van de week! De pasta valt heel erg in de smaak bij mijn huisgenote Robyn en dat hebben we deze week dan ook al twee keer gegeten, en vandaag opnieuw!

IMG_9522

Dit zag ik deze week op m’n weg naar huis van het werk: Doggy paradise! Ik ben compleet verliefd op honden en wou dan ook het liefst gewoon op het gras bij hen gaan liggen.

IMG_9527

Over honden gesproken: Dit is Bonnie! Er zijn drie hondjes op het terrein van ons huisje die ‘waken’ tegen mensen die er niet thuishoren. Superschattig! Bonnie is de moeder, dan is er nog Boris en Blackberry. Af en toe geef ik hen een lekker snoepje, en ondertussen weten ze het al want elke keer ik langskom volgen ze me tot ik weg ben!

Mijn tweede week in Suriname was er een zoals ik er nog graag een paar wil beleven. Ik ging met Jana en Robyn ook naar de film, een superleuk avonduitje. Volgende week opnieuw een blogpost, bedankt voor het lezen!